Defibrillator (Volwassene)

Een automatische externe defibrillator (AED) is een draagbaar apparaat dat de hartactiviteit analyseert van iemand met een hart- en ademstilstand. Hij geeft elektrische schokken af om een normaal hartritme te herstellen. Vroegtijdige defibrillatie verhoogt de overlevingskansen met 75%. Volautomatische (AED) of halfautomatische (HAED) defibrillatoren zijn ontwikkeld zodat deze medische handeling snel kan worden uitgevoerd. Ze kunnen worden gebruikt door hulpverleners en door het grote publiek.

DEA

De automatische externe defibrillator (AED) is een draagbaar apparaat dat kan worden gebruikt bij een hart- en ademstilstand bij een persoon. Zijn taak is het analyseren van de hartactiviteit van de persoon en het afgeven van elektrische schokken om een normaal hartritme te herstellen.

Vroegtijdige defibrillatie is in deze context cruciaal, omdat ze de overlevingskansen van de persoon met maximaal 75% kan verhogen. Daarom zijn volautomatische (AED) of halfautomatische (HAED) defibrillatoren ontwikkeld om snel ingrijpen mogelijk te maken.

Deze apparaten zijn ontworpen om bruikbaar te zijn voor hulpverleners en voor het grote publiek, omdat het belangrijk is deze hulpmiddelen in geval van nood binnen handbereik te hebben. Volautomatische defibrillatoren (AED) kunnen het hartritme analyseren en indien nodig een elektrische schok afgeven zonder tussenkomst van een bediener, terwijl halfautomatische defibrillatoren (HAED) tussenkomst van een bediener vereisen om de elektrische schok af te geven.

Automatische externe defibrillatoren zijn essentiele hulpmiddelen om de overlevingskansen bij een hart- en ademstilstand te verhogen. Ze zijn eenvoudig te gebruiken en kunnen worden bediend door hulpverleners of door leden van het grote publiek. Het is daarom belangrijk om ze in geval van nood binnen handbereik te hebben.

Definitie en betekenis

Een defibrillator bij volwassenen is een medisch apparaat dat elektrische schokken gebruikt om een normaal hartritme te herstellen bij iemand met ventrikelfibrilleren (een potentieel dodelijke vorm van hartritmestoornis) of ventriculaire tachycardie (een abnormaal snel hartritme). De defibrillator zendt elektrische impulsen door de borstkas van de persoon, waardoor het hartritme kan worden gereset. Defibrillatoren worden vaak gebruikt in noodsituaties, zoals plotselinge hartstilstand, en zijn doorgaans beschikbaar in ziekenhuizen, hulpdiensten, vliegtuigen en op openbare plaatsen. Defibrillatoren kunnen worden gebruikt door opgeleide zorgverleners of door personen die zijn opgeleid in het gebruik ervan in noodgevallen.

Werking van een AED

Defibrillateur

Een automatische externe defibrillator (AED) is een draagbaar, op batterijen werkend apparaat dat de hartactiviteit analyseert van iemand met een hart- en ademstilstand. De analyse is volledig automatisch, waardoor de hulpverlener geen beslissing hoeft te nemen. Wanneer een schokbaar ritme wordt vastgesteld, geeft de AED een elektrische schok af, ook wel defibrillatie genoemd, via elektroden die op de huid van het slachtoffer worden geplakt.

Geschiedenis

De eerste in de handel gebrachte automatische defibrillator verscheen in 1994.

Impact op de overlevingskansen

Vroegtijdige defibrillatie in combinatie met reanimatie verhoogt de overlevingskansen aanzienlijk (met ongeveer 75%) bij een slachtoffer met hart- en ademstilstand door ventrikelfibrilleren, de belangrijkste oorzaak van plotse dood bij volwassenen.

Gebruik door het grote publiek

Om deze medische handeling zo snel mogelijk te kunnen uitvoeren, zijn volautomatische (AED) of halfautomatische (HAED) defibrillatoren ontworpen. Ze diagnosticeren automatisch ventrikelfibrilleren dankzij software voor analyse van het elektrocardiogram en kunnen zowel door hulpverleners als door het grote publiek worden gebruikt.