Anticoagulantia
Een anticoagulans is een geneesmiddel dat bloedstolling voorkomt door de vorming van bloedstolsels te verminderen. Anticoagulantia worden gebruikt om hart- en vaatziekten, beroertes en diepe veneuze trombose te behandelen en te voorkomen. Enkele veelgebruikte anticoagulantia zijn warfarine, acenocoumarol en trombineremmers.
Een anticoagulans is een geneesmiddel dat wordt gebruikt om bloedstolling te remmen, door de vorming van bloedstolsels te verminderen. Anticoagulantia worden voorgeschreven in een verscheidenheid van verschillende gevallen om hart- en vaatziekten, beroertes en diepe veneuze trombose te behandelen en te voorkomen. Anticoagulantia worden vaak gebruikt om het risico op de vorming van bloedstolsels te verminderen bij patiënten die een chirurgische ingreep hebben ondergaan voor de implantatie van een kunstmatige hartklep, of bij patiënten met atriumfibrilleren (een onregelmatige hartslag).
Het is belangrijk op te merken dat bloedstolling een normaal proces is dat het bloed in staat stelt een stolsel te vormen wanneer een verwonding optreedt, waardoor de bloeding stopt. Stolling kan echter ook schadelijk zijn als zich een stolsel vormt zonder dat er een verwonding aanwezig is, wat leidt tot potentieel dodelijke complicaties zoals een beroerte, een myocardinfarct, een diepe veneuze trombose of een longembolie.
Anticoagulantia werken door bloedstolling te remmen, door de vorming van bloedstolsels te vertragen of te voorkomen. Onder de veelgebruikte anticoagulantia vinden we warfarine, acenocoumarol en trombineremmers.
Anticoagulantia kunnen in verschillende gevallen worden voorgeschreven, met name bij slachtoffers die een hartaanval hebben gehad of lijden aan een hartziekte zoals cardiomyopathie. Anticoagulantia kunnen ook worden voorgeschreven aan slachtoffers met een verhoogd risico op de ontwikkeling van bloedstolsels als gevolg van factoren zoals leeftijd, roken of een zittende levensstijl.
Anticoagulantia zijn belangrijke geneesmiddelen die worden gebruikt om hart- en vaatziekten, beroertes en diepe veneuze trombose te voorkomen en te behandelen. Ze kunnen in een verscheidenheid van verschillende gevallen worden voorgeschreven, en het is belangrijk om de instructies van de arts op te volgen en de mogelijke bijwerkingen van deze geneesmiddelen zorgvuldig te bewaken.
Definitie en Betekenis
Anticoagulantia zijn geneesmiddelen die de vorming van bloedstolsels in het lichaam voorkomen. Bloedstolsels kunnen gevaarlijk zijn omdat ze bloedvaten kunnen blokkeren en kunnen leiden tot ernstige complicaties, zoals een longembolie of een beroerte. Anticoagulantia worden vaak gebruikt om bloedstolsels te voorkomen of te behandelen bij mensen met hart- en vaatziekten, bloedstollingsstoornissen of die een chirurgische ingreep hebben ondergaan. De meest voorgeschreven anticoagulantia omvatten warfarine, heparines en de nieuwe orale anticoagulantia zoals dabigatran en apixaban.
De soorten anticoagulantia
Anticoagulantia kunnen worden toegediend via…
Intraveneuze injectie of infuus
Deze methode wordt gebruikt om heparine (Calciparine®) toe te dienen.
De werking ervan is zeer snel.
Orale toediening in tabletvorm
Dit is de meest voorkomende toedieningswijze.
De effecten ervan zijn pas volledig voelbaar na twee of drie dagen.
Orale anticoagulantia zijn ingedeeld in 2 klassen:
Vitamine K-antagonisten (VKA): gebruikt bij atriumfibrilleren (valvulair of niet-valvulair)
omvat met name warfarine, op de markt gebracht onder de naam Coumadin®
Directe werking (DOAC): gebruikt bij niet-valvulair atriumfibrilleren.
Omvat apixaban (Eliquis®), rivaroxaban (Xarelto®), dabigatran (Pradaxa®) en edoxaban (Lixiana®)
(Haute Autorité de Santé, 2013 en Hart- en Beroertestichting, z.d.)
Uiteraard hangt de keuze van het type anticoagulantia dat wordt voorgeschreven af van verschillende factoren, waaronder:
De medische reden die de behoefte rechtvaardigt;
De leeftijd;
De gezondheidstoestand van de nieren;
De andere geneesmiddelen die gelijktijdig worden ingenomen.
De bijwerkingen
De inname van dit type medicatie kan leiden tot bloedingen, meestal uit de neus (epistaxis). Deze bloedingen zijn over het algemeen licht en voorbijgaand, maar in sommige gevallen kunnen ze verergeren tot ernstige hemorragische stoornissen. Het naleven van de dosering en de medische aanbevelingen is daarom zeer belangrijk. Het is ook essentieel om regelmatig de gezondheidstoestand met een arts op te volgen.
Bloedingen kunnen op verschillende plaatsen in het lichaam optreden en zich op verschillende manieren manifesteren, met name door de volgende tekenen of symptomen:
Aanwezigheid van bloed in de urine (roze of roodachtige urine);
Zwarte ontlasting of ontlasting met bloed;
Bruin braaksel (uiterlijk van koffiedik) of braaksel met bloed;
Ongewone blauwe plekken (bijv. die zonder reden verschijnen);
Rood sputum bij het hoesten;
Intense pijn in het hoofd of de buik;
Snijwond die niet stopt met bloeden.
Uiteraard moet er onmiddellijk contact worden opgenomen met een zorgverlener bij ongewone bloedingen.
Interactie met andere geneesmiddelen
Sommige voorgeschreven, vrij verkrijgbare geneesmiddelen of natuurlijke producten kunnen interageren met anticoagulantia en de werkzaamheid ervan beïnvloeden. Het is daarom zeer belangrijk om de apotheker alle andere geneesmiddelen die men inneemt te vermelden. De vermelding "alle andere geneesmiddelen" verwijst naar elk product dat wordt gebruikt om een aandoening te behandelen of om een effect op het organisme te produceren. Dit omvat bijvoorbeeld ook crèmes en zalven, homeopathische geneesmiddelen en probiotica.
(Jean Coutu, z.d. en Hart- en Beroertestichting, z.d.)
Index: anticoagulans
Enkele zeer belangrijke voorzorgsmaatregelen
Iedereen die anticoagulantia inneemt, moet:
Erop letten elke activiteit te vermijden die verwondingen en stoten kan veroorzaken. Als een dergelijk incident zich voordoet, moet contact worden opgenomen met een zorgverlener, vooral als de verwonding aan het hoofd is opgetreden.
Bijzonder waakzaam zijn bij het gebruik van scherpe voorwerpen, zoals een schaar of een mes.
Het is daarom raadzaam om een elektrisch scheerapparaat te gebruiken in plaats van een mesje.
Bij een snijwond moet er druk op de wond worden uitgeoefend, bij voorkeur met een steriel kompres, totdat de bloeding volledig is gestopt.
De tanden zachter poetsen met een tandenborstel met zachte borstelharen, om het risico op bloedend tandvlees te verminderen.